หลักการจัดเก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา: ใครต้องเสียภาษีให้ประเทศไทยบ้าง?

เงินได้จากแหล่งในประเทศที่ต้องเสียภาษี ได้แก่:

• เงินได้เนื่องจากหน้าที่งานที่ทำในประเทศไทย:
  เช่น เงินเดือน ค่าจ้าง โบนัส ที่ได้รับจากการทำงานในประเทศไทย แม้ว่านายจ้างจะอยู่ต่างประเทศหรือจ่ายเงินได้นอกประเทศก็ตาม
• เงินได้เนื่องจากกิจการที่ทำในประเทศไทย:
  เช่น รายได้จากการประกอบธุรกิจ การค้าขาย การให้บริการ หรือวิชาชีพอิสระในประเทศไทย
• เงินได้เนื่องจากทรัพย์สินที่อยู่ในประเทศไทย:
  เช่น ค่าเช่าที่ดิน อาคาร หรือทรัพย์สินอื่น ๆ ในประเทศไทย, ดอกเบี้ยจากธนาคารในประเทศ, เงินปันผลจากบริษัทไทย, หรือกำไรจากการขายอสังหาริมทรัพย์ในประเทศ

กฎหมายไทยกำหนดให้ผู้มีเงินได้ต้องเสียภาษีจากเงินได้ที่เกิดจากแหล่งนอกประเทศ เมื่อเข้าเงื่อนไข 2 ข้อ พร้อมกัน ดังนี้:

1. ต้องเป็น “ผู้อยู่ในประเทศไทย” (Resident):
   หมายถึง บุคคลที่อยู่ในประเทศไทยรวมกันเป็นระยะเวลาตั้งแต่ 180 วันขึ้นไป ในปีภาษีนั้น (นับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ถึง 31 ธันวาคม)
2. ต้องมีการ “นำเงินได้นั้นเข้ามาในประเทศไทย”:
   • เงื่อนไขเดิม:
     หากผู้อยู่ในประเทศไทยนำเงินได้ที่เกิดจากแหล่งนอกประเทศเข้ามาในประเทศไทย ภายในปีภาษีเดียวกันกับปีที่เกิดเงินได้นั้น จะต้องนำมารวมคำนวณภาษี
   • เงื่อนไขปัจจุบันที่ต้องทราบ (ตามกฎหมายที่ปรับปรุง):
     การจัดเก็บภาษีเงินได้ที่นำเข้าจากต่างประเทศ ได้มีการปรับปรุงหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ทำให้ปัจจุบันการนำเงินได้จากต่างประเทศเข้ามาในไทย อาจต้องเสียภาษี แม้จะนำเข้ามาในปีถัดไป โดยพิจารณาจากการเป็น “ผู้อยู่ในประเทศไทย” ในปีที่นำเงินได้เข้ามา หากเป็นผู้อยู่ในประเทศไทยและนำเงินได้เข้ามา ก็ต้องนำมารวมคำนวณภาษี

💡ตัวอย่าง

นาย A เป็นคนไทยทำงานที่สหรัฐอเมริกา ได้เงินเดือนจากบริษัทในสหรัฐฯ (เงินได้จากแหล่งนอกประเทศ)

• กรณีที่ 1 (หลักแหล่งเงินได้):
  หากนาย A เดินทางกลับมาทำงานที่สาขาบริษัทในไทย 1 เดือน เงินเดือนส่วนที่ได้จากการทำงานในไทยต้องเสียภาษีในไทย
• กรณีที่ 2 (หลักถิ่นที่อยู่):
  หากนาย A กลับมาอยู่ไทยรวม 200 วัน (เป็นผู้อยู่ในประเทศไทย) และนำเงินเดือนทั้งหมดจากสหรัฐฯ เข้าบัญชีธนาคารในไทยในปีนั้น ก็ต้องนำเงินได้นั้นมารวมคำนวณภาษีในไทย

📌
สรุปหลักการจัดเก็บภาษี